Cinsiyet kimliği oluşumu 2 yaş civarında başlar, 4 yaşında hayati önem kazanır. Bu durum çocuğun bir sabah kalktığında aydınlanma yaşaması ve kızsa: “Anne ben kızmışım.” , “Anne ben erkekmişim.” demesi şeklinde olmaz.
Peki nasıl olur?
2-4 yaş arasında bir cinsiyet kimliği oluşturmak için kendisine yakın erkekler ve kadınlar içerisinde -ki bunlar çoğunlukla ebeveynlerdir- hemcins olduğu kişiyle bir bağ kurar. Onun sergilediği cinsiyet rollerini taklit eder. Ona benzemeye çalışır. Ve ondan kabul gördükçe kimliği pekişir.
Erkek çocuk bu bağı baba ile kız çocuk ise anne ile gerçekleştirir. Anne babanın yokluğunda ise bu bağ; abi, abla, dede, nine, amca, teyze, anne ya da babanın ikinci eşi, öğretmen vs. olabilir.
Cinsiyet kimliğinin oluşması sağlıklı bir şekilde gerçekleşmezse; erkek çocuğun anneyle, kız çocuğun babayla cinsiyet bağı kurma ihtimali vardır.
Ebeveyn, bu sağlıksız cinsiyet bağını doğru okuyamaz ve desteklerse, pekişir ve ileri yaşlara taşınmasına sebebiyet verir ama ebeveyn, durumu doğru okur ve kendisini doğru yönlendirecek bir uzmandan destek alırsa, yeniden bir düzenleme yapılabilir.
Yaratılışına uygun cinsiyet kimliği edinmek, her çocuğun hakkıdır.
Ebeveynlerin, çocuğun cinsiyet özdeşleşmesini sağlamasına yardımcı olmaması ihmal; kastî olarak yanlış özdeşleşmeye sebep olması istismardır!
Gökkuşağı Hepimizin (@gokkusagihepimizin) • Instagram fotoğrafları ve videoları